Try2Conceive

midori

จากที่เคยปรึกษาหาความรู้กับคุณแม่เบบี้ลีเรื่องสารต่อต้านสเปิร์มอยู่พักนึง รวมทั้งได้รวบรวมข้อมูลจากเพื่อนๆในเวบคลีนิครัก บวกกับการพยายามมีเจ้าตัวเล็กมาแล้วอย่างน้อย 1 ปี ก็เริ่มจะกระจ่าง รู้ซึ้งถึงสัจธรรมของการมีบุตรยาก ซึ่งจริงๆ ไม่เคยคิดมาก่อน ว่าตัวเองจะตกอยู่ในสภาวะการณ์นี้ เนื่องจากหลังแต่งงานก็พยายามมีเจ้าตัวเล็กมาตลอด แรกๆไม่รู้จักการนับวันไข่ตกด้วยซ้ำ ก็เอาวะ สองคนผัวเมีย ปั๊มเช้า ปั๊มเย็น หลังเสร็จกิจก็เอาหมอนรองก้นด้วยทุกครั้ง(สามีฉลาด ไม่รู้ รู้มาจากไหน) แล้วก็นอนต่อไปอีกสองชั่วโมง เป็นอย่างนี้อยู่เกือบปี ก็ไม่เป็นผล สามีก็หาข้อมูลทุกวิถีทางที่ใครบอกว่าดี ส่วนตัวมิเองจากที่ไม่เคยสนใจ เพราะคิดว่าเดี๋ยวก็มี ก็เริ่มสนใจ ค้นคว้าหาข้อมูลต่างๆบ้าง จนมาเจอเวบคลีนิครักและเวบของคุณแม่เบบี้ลีนี้เข้า ก็เลยปรึกษากับสามี เราจะไปที่โรงพยาบาลไหนดี ตอนนั้นไม่รู้จักอะไร ใครแนะนำที่ไหนดีก็ไปหมด แรกๆก็ยังไม่งก เพราะคิดว่าครั้งเดียวก็ติด โฮะๆๆ ที่ไหนได้ อยากจะร้องไห้ สี่ครั้งเข้าไปแล้วค่ะ ท่านผู้ชม หมดเงินไปก็เยอะ(ทีเที่ยวไม่เสียดาย) คือมันเหมือนกับว่า หมดเงินไปเปล่าๆ ไม่ได้อะไรเลยน่ะ มีแต่กลุ้มใจ กับทุกข์ใจ พักหลังกลายเป็นทะเลาะกันก็มี โทษกันไปโทษกันมาเรื่องสาเหตุ แต่โชคดีที่คุณแม่เบบี้ลีได้แนะนำลิงค์ดีดีเกี่ยวกับสารต่อต้านเสปิร์มมาให้อ่าน ก็เลยเข้าใจกับสามีไม่ทะเลาะกันเรื่องนี้อีก

_________________
midori

midori

รู้มาว่าให้ไปหาหมอช่วงเป็นเมนส์ดีที่สุด วันนั้นก็รอเป็นเมนส์วันที่สอง ก็ไปหาคุณหมอ คุณหมอก็ซักประวัติ แล้วก็บอกจะตรวจภายใน เรานะด้วยความรู้สึกว่าอายหมออ่ะนะ ไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจจะมาโชว์ส้มเช้งให้คุณหมอดูเลย สาบานได้ ก็ตอบกุกๆกักๆไป ตื่นเต้น ใจก็คิดว่าถ้ารู้อย่างนี้ เมื่อเช้าชั้นคงจะล้างส้มเช้ง เอาแป้งโรย เหยาะน้ำหอมสักนิดก็ดีสิ มาถึงตอนนี้สายไปเสียแล้ว แต่แล้วก็เหมือนฟ้ามาโปรด นางพยาบาลบอกว่าให้ไปฉี่ออกให้หมอซะก่อน โอ้วดีใจมากค่ะ ใจก็คิด เฮ้อโล่งอก อย่างน้อยก็มีเวลาซักล้างส้มเช้งสักหน่อยก็ยังดี แต่แหมไอ้เจ้าใยส้มสีดำนี่น่ะสิ ไม่ได้ตัดแต่งมาเลย สภาพไม่ต่างกับป่าดงดิบ ทำใจอ่ะนะมาถึงขั้นนี้แล้ว จะเข้าร้านเสริมสวยก็คงไม่ทันการณ์แล้ว ก็เลยเดินกลับไปที่ห้องคุณหมอด้วยสัหน้าหวาดหวั่นเล็กน้อย (ว่าแต่เล็กน้อยเองเหรอ แบบนี้ก็ด้านแล้วสิ ไม่เอาๆ)

พอไปถึงพยาบาลก็บอกให้เข้าไปในห้องเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า พอเข้าไปหันซ้ายหันขวา เปลี่ยนยังไงหง่า มีแต่ผ้าสีขาวลักษณะเหมือนผ้าถุงของแม่ พับวางซ้อนทับกันอยู่กองนึง แยกกองที่ยังไม่ใช้งานกับใช้งานแล้ว ก็เลือกเอาผืนที่บางหน่อยจะได้มัดได้ง่ายๆ หยิบขึ้นมา ติดสินใจจะถอดทั้งตัว โชคดีพยาบาลตะโกนมาบอกว่า ถอดเฉพาะข้างล่างนะ เฮ้อ โล่งอกอีกครั้ง (กำลังจะถอดทั้งตัวอยู่แล้วเชียว)

พอเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ทีนี้ก็ถึงตาขึ้นขาหยั่ง ถึงบางอ้อก็คราวนี้เอง ว่าไอ้แบบนี้นะ ที่เขาเรียกว่าขาหยั่ง พยาบาลก็บอกให้ยกขาพาดไว้กับขาหยั่งทั้งสองข้าง คิดในใจมันสูงอยู่นาไอ้ขาหยั่งเนี่ย ลังเลอยู่นิดนึงก่อน เอาวะ ยกขาก็ยก พอยกขาเสร็จหลับตาปี๋เลย อายมาก ยังไงหลับตาชั้นก็ไม่เห็นใครแหละวะ แต่...ทั้งหมอ ทั้งพยาบาล เห็นส้มเช้งของชั้นหมดเลยอ่ะ พอหมอมาถึงก็จับส้มเช้งเรานิดหน่อย ไม่พูดพร่ำทำเพลงจับได้ก็ยัดเครื่องมือพรวดเข้าไปเลย จากที่หลับตาปี๋ อาย ก็ค่อยๆแอบยกหนังตาขึ้นนิดนึง อ๋อ หมอเค้าไม่ได้มานั่งพิจารณาป่าดงดิบหรือส้มเช้งจริงๆด้วย บวกกับหมอชวนคุยก็เลยหยุดอายไปชั่วขณะ เฮ้อ กว่าจะจบโยกซ้าย โยกขวาซะ น้องส้มเช้งเน่าแล้วหรือเปล่าเนี่ย พอกลับบ้านก็มีเลือดออกด้วย ตั้งสองวันแน่ะ ไม่กล้าใช้งานอยู่เป็นอาทิตย์ สงสัยน้องส้มเช้งจะช้ำน่ะ

_________________
midori

midori

หลังจากนั้น หมอบอกว่าสภาพภายในมดลูกดีมาก แล้วก็ให้ไปเจาะเลือด ไม่รู้เอาไปทำอะไรนักหนาตั้งห้าหลอด เป็นลมเลย ยิ่งเห็นเลือดไม่ได้อยู่ สามีตัวดีอยากมีลูกก็ดันไม่ไปด้วยซะนี้ โอยจะเป็นลมหันซ้ายมองขวา อูย ชั้นไม่เห็นใครแล้ว เลยนอนฟุบอยู่กับเก้าอี้หน้าห้องเจาะเลือดนั่นแหละ แล้วก็ไม่ลืมที่จะวางฟอร์ม ฟุบท่าสวยๆซะด้วยแฮะเรา กำ
พอเจาะเลือดเสร็จหมอก็ให้ขึ้นไปพบอีกครั้ง พร้อมกับบอกว่าจะให้โครมิดไปกิน 5 เม็ด กินวันละเม็ด 5 วัน โดยให้เริ่มกินวันที่ 3 นับจากเป็นเมนส์วันแรก เสร็จแล้วก็นับไปอีกจนถึงวันที่ 12 ให้ไปอัลตราซาวน์ดูขนาดของไข่
พอหลังจากกินยาและรอจนถึงวันที่หมอนัด ก็ไปอัลตราซาวน์ดูไข่ หุหุ ไม่อยากจะคุย ได้ไข่ขนาด 17 18 18 รวม 3 ใบ ด้วยความที่เพิ่งเคยหาหมอครั้งแรก คิดว่า โอ้โหชั้นจะได้แฝดสามเลยเหรอเนี่ย ฝันเฟื่องชะมัดเลยเรา และหลังจากนั้นอีก 3 วันหมอก็นัดให้มาฉีดเชื้อ โดยให้ไปคุยกับพยาบาลถึงรายละเอียด ว่าจะมาเก็บที่โรงพยาบาล หรือเก็บมาจากบ้าน เราก็เลือกเก็บมาจากบ้านดีกว่า เพราะสามีคงไม่ไปแน่ๆ แต่ตังค์ให้มา พอให้อภัยอ่ะนะ
พยาบาลก็ให้กระปุกปลอดเขื้อเรากลับบ้านไป 1 กระปุก แล้วก็แจกแจงรายละเอียด วิธีเก็บ และเธอก็ย้ำว่า ไม่ต้องแช่น้ำแข็งนะ อย่าให้ถูกแสงนะ เท่านั้น จ่ายเงินเสร็จ รับยา แล้วก็กลับบ้านไป เพื่อรอไปโรงพยาบาลครั้งต่อไป

_________________
midori

midori

ตื่นเต้นมาก ปลุกสามีแต่เช้า ขอเชื้อหน่อย สามีก็ว่าง่าย ยอมทำตามซะโดยดี เสร็จสรรพก็จับมอร์เตอร์ไซด์ พาน้องจิซิ่งไปโรงพยาบาลด่วนจี๋ พอถึงก็ยื่นให้พยาบาลทันทีเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา(ไม่รู้ว่าน้องจิจะเมารถหรือเปล่า) แล้วก็มานั่งรอสองขั่วโมง ก็ถึงคิวเราแล้ว เย้ๆๆ ดีใจมากกับครั้งแรกเนี่ย หัวใจเต้นโครมครามเลยทีเดียว เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ (ขอบอกคราวนี้ป่าดงดิบราบเป็นหน้ากองไปเลย ไม่เหลือแม้แต่ตอ) ภูมิใจเต็มที่
ก่อนฉีด พยาบาลก็ให้ดูว่าชื่อถูกต้องเป็นของเราหรือเปล่า แล้วก็อ่านค่าให้ฟัง แต่ขอบอกว่าไม่รู้เรื่องเลย เกี่ยวกับค่าที่ได้ โชคดีหมอสรุปให้ฟัง พอได้ใจความว่า ก่อนคัดเชื้อไม่ดี แต่พอหลังคัดเขื้อแล้ว ดีขึ้นมาหน่อย (เฮ้อ โล่งอก ยังคิดว่าจะเมารถตายเกลี้ยงซะแล้ว) พอขึ้นขาหยั่ง หมอกับพยาบาลก็เอาเครื่องมือที่เห็นเหมือนปากเป็ด แล้วก็ขันสกรูซะแน่นเชียว แต่ก็ไม่เจ็บนะ แปลก แล้วหมอก็ค่อยๆดูดน้ำเชื้อ แล้วก็ค่อยๆใส่เครื่องมือเข้าไป แล้วก็ฉีดอยู่ประมาณ 2-3 นาที แล้วก็ให้เราลุกจากเตียง เปลี่ยนไปนอนเตียงข้างๆแทน เพราะมีคนรอคิวอยู่ เซง คิดในใจ แบบนี้น้องจิก็ไหลออกมาสิ ทำยังไงได้ รีบย่องๆแล้วขึ้นเตียงนอนต่อทันทีเลย พยาบาลก็ให้นอนอยู่สองชั้วโมง หลับเพลินไปเลย จำได้ว่าได้กลิ่นส้มตำโชยมาด้วย เพราะเวลาพักเที่ยงพอดี พยาบาลตั้งวงกินข้าวกันในออฟฟิศ พอครบสองชั่วโมง พยาบาลก็มาปลุกให้ตื่น บอกกลับบ้านได้แล้ว เราก็เอ๋อๆ นิดหน่อย แล้วพยาบาลก็ให้ใบนัดกลับบ้านไป บอกว่าถ้าเมนส์ไม่มาก็ให้มารับยากันแท้งไปกิน จ่ายเงินเสร็จก็กลับบ้าน ไปนอนต่อที่บ้านอีกจนถึงเช้าเลย สามีก็เห่อ หาข้าวหาปลามาให้กินบนที่นอนเสร็จสรรพ เป็นอันจบ ..........
แต่สุดท้ายคุณนายแดงก็มาตรงเป๊ะ ไม่มีเลทให้ลุ้นกันบ้างเลย ใจดำชะมัด

_________________
midori

คุณแม่เบบี้ลี

อ่านไปก็จินตนาการภาพส้มเช้ง เอ๊ย..จินตนาการตามคุณมิโดริไป Razz

.... ตอนแรกที่ได้ไข่ 3 ใบก็เกิดอาการปริวิตกเหมือนกันเลยค่ะ.. นึกว่าแฝดเค้าจะมากันง่ายๆ Laughing

สู้ๆต่อไปนะจ๊ะ.. อีกอย่าง..ดีใจจังที่ลิ้งค์ที่ส่งให้คุณมิโดริทำให้คุณมิโดริกับสามีเข้าใจกัน ร่วมมือร่วมใจกันเข้าไว้..อีกไม่นานเบบี๋ก็ใจอ่อนค่ะ Cool

_________________
Try2Conceive

midori

ขอบคุณมากค่ะคุณแม่เบบี้ลี ครั้งแรกก็คิดว่าจะได้มาง่ายๆ ที่ไหนได้ ยากส์มากค่ะ ตอนนี้ก็ออกกำลังกาย กินอาหารดีมีประโยชน์ ทำจิตใจให้สดชื่น แจ่มใส แต่เรื่องไม่นอนดึกนี่กำลังพยายามอยู่ค่ะ ก็หวังว่าลูกคงจะใจอ่อนมาอยู่กับแม่ซะทีนะจ๊ะ

_________________
midori

ปันปัน · Executive Member เข้าร่วม: 23 May 2006 ตอบ: 3786

น้องมิ บรรยายซะเห็นภาพส้มเช้ง เอ๊ย ไม่ใช่ แหะๆๆๆ เล่าเรื่องได้ดีมาก ๆ เลยค่ะ แบบเนี้ยเขียนหนังสือได้เลยนะ ยังไงพี่ก็เอาใจช่วยนะจ๊ะ

meow

โอ้โหคุณน้องมิโดริ พี่เหมียวก็เหมือนกันตอนเค้าให้ใส่ชุด รพ.นะงงไปเลย ใส่ไม่เป็นไงใส่ผิดด้วย พยาบาลต้องมาใส่ให้ใหม่ อายมาก.....ชอบตอนน้องมิโดเล่าเรื่องส้มเช้งมากเลย น่ารักซะจริงๆ พยายามต่อไปนะคะ น้องมิโดริ ขอให้โชคดีจ้า.... ว่าแต่เรื่องเขียนหนังสือเนี่ยพี่ก็ว่า ดีนะ พี่จะรอซื้อ น้องเนี่ยเขียนมันส์ดี อ่านแล้วหายเคลียดเลยล่ะ ขอบคุณนะคะ Laughing

ann

แล้วตกลงส้มเช้งเน่าป่าว Laughing

ตอบด้วยจ๊า...

_________________
สู้ตลอดศก

midori

ขอบคุณพี่ปัน กับพี่เหมียวนะคะ ที่เข้ามาให้กำลังใจ แต่เรื่องเขียนหนังสือ สงสัยคงอีกยาวไกลค่ะ แหะๆๆ
แหมพี่แอน ตกลงส้มเช้ง มันไม่เน่าค่ะ แต่มันช้ำมาก เพราะสามีกินไม่ได้ไปไหลายวันเลยค่ะ อิอิ

_________________
midori

midori

อาการหลังฉีดเชื้อครั้งแรก

จำได้ว่าหลังจากที่ฉีดเชื้อครั้งแรก ตื่นเต้นมาก อุปทานอาการไปเองทุกอย่าง เท่าที่คนท้องน่าจะมีอาการ ชั้นเป็นหมด เริ่มแรกเลยก็ เริ่มสังเกตุตัวเอง

ตั้งแต่วันแรกที่ฉีดเชื้อ เข้าห้องน้ำก็เช็คตลอดว่ามีเลือดเปื้อนออกมาหรือเปล่า จับนมตัวเองจนสามีอิจฉา คลำแล้วคลำอีก

วันที่สอง ก็ยังจ้องจับผิดตัวเองอยู่ จับนมตัวเองไม่เลิก ว่างเป็นจับ คลำแล้ว คลำอีก ดูแล้วดูอีก ว่ามันใหญ่ขึ้นมั๊ย เจ็บมั๊ย สีมันคล้ำขึ้นมั๊ยนะ หรือว่ามันจะมีน้ำนมไหลออกมาหรือเปล่า (เป็นเอามากจริงๆ เพิ่งจะสองวันเองนะเนี่ย)

วันที่สาม จากที่ สองสามวันก่อนจับนมตัวเองมากไปหน่อย วันนี้เลยเจ็บค่ะ ก็ยังคิดเข้าข้างตัวเอง ว่าสงสัยตอนนี้น้องจิกับไข่กำลังจิ๊จ๊ะแบ่งเซลล์กันอยู่แน่เลย ฮอร์โมนอาจจะเริ่มเปลี่ยนแล้วก็ได้ เป็นจริงๆนะ มองข้ามไปเลย ว่าที่เจ็บเพราะชั้นจับมากน่ะ เฮ้อ เนี่ยแหละนะคนอยากมี

วันที่สี่จนถึงวันก่อนเมนส์มา อาการเป็นเหมือนกันทุกวัน คือเจ็บท้องจี๊ดๆ ซ้ายขวา สลับกันอยู่อย่างนั้น ที่สำคัญ เป็นๆหายๆ ก็ยังอุตสาห์คิดได้อีกว่า สงสัยลูกชั้นกำลังหาที่มุดๆ เพื่อจะฝังตัวแน่ๆเลย
สรุปรอบนี้อารมณ์ดีมาก มั่นใจเต็มที่ ติดชัวร์ ลูบท้อง คลำท้องคุยกับลูกใหญ่เลย ลูกอย่างโน้น ลูกอย่างนี้ ถึงขนาดไปซื้อที่เทสต์การตั้งครรภ์มาเตรียมไว้ล่วงหน้าเลยทีเดียว หลายอัน หลายยี้ห้อเลยด้วย มีทั้งชนิดจุ่ม ชนิดหยด ชนิดตรวจได้ล่วงหน้า สองคนกับสามีเห่อมาก พอดีอาทิตย์นี้เราไปเที่ยวพัทยากันด้วย แล้วกำหนดเมนส์มาอีก 3 วัน

และแล้ววันที่รอคอยก็มาถึง 2 วันก่อนเมนส์มา ตรวจซะเลย (ใช้ที่ตรวจชนิดที่สามารถตรวจได้ล่วงหน้า แพงที่สุด)

ดูผลครั้งที่ 1 ผ่านไป 1 นาที ยังไม่ขึ้นเลย (สงสัยต้องรอ 5 นาที)
ดูผลครั้งที่ 2 ผ่านไป 5 นาที ยังไม่ขึ้นอีกอ่ะ ไหนลองเอาข้างกล่องมาอ่านหน่อยซิ ว่าต้องรอกี่นาที เนี่ย ทำไมยังไม่ขึ้นอีก ฉุน (ของแพงแล้วยังไม่ดีอีก) เอาเข้าไปใหญ่ คิดได้ สงสัยวันนี้ยังไม่ขึ้น พรุ่งนี้อาจจะขึ้นก็ได้ เลยทิ้งไปเลย รมณ์เสีย ไปเล่นน้ำทะเลดีกว่า

จน 1 วันก่อนเมนส์มา ยังเหลือที่เทสต์อีก 2 อัน ตื่นเช้ามาก็เทสต์ แล้วก็นั่งรอดูอีก แง๊ๆๆ ไม่ขึ้นอ่ะ ทำไมล่ะ ใจคอเริ่มไม่ดี สรุปรอจนเย็นก็ยังไม่ขึ้น 2 ขีด

พอถึงวันเมนส์มา โฮะๆ ฉี่ใส่ถ้วย มีสีแดงออกมาด้วย ก็รีบถืออกกมาจากห้องน้ำ เอาไปจ่อหน้าสามี แทบจะเทใส่หน้าเลยทีเดียว ด้วยความที่มือมันสั่น (พอดีสามีนั่งรอฟังข่าว) ก็ให้ดูว่านี่มันเลือดหรือเปล่าเนี่ย ตื่นเต้นยังกับคนไม่เคยมีเมนส์

อาการนี้มันเป็นจริงๆนะ กับคนที่ฉีดเชื้อครั้งแรกเนี่ย สรุปตอนสายๆ คุณแดงเธอก็ถือวิสาสะมาเยี่ยมถึงพัทยาเลย โกรธมาก ยังไม่อนุญาติเลยนะ ก็เลยหน้าเหี่ยวกลับกรุงเทพกันทั้งคู่

_________________
midori

midori

ฉีดเชื้อครั้งที่ 2

รอจนถึงวันที่เมนส์มา ก็เริ่มไปหาหมออีกครั้ง หมอเปิดดูประวัติ แล้วก็ฟันธงว่า ให้ทำเหมือนเดิมคือฉีดเชื้ออีก แต่รอบนี้คุณหมอเปลี่ยนยา ไม่ใช่โครมิดเหมือนเดือนที่แล้ว แต่กิน 5 วัน วันละ 1 เม็ดเหมือนเดิม ก็แปลกใจนิดหน่อย แต่ก็ทำตามที่หมอบอก เปลี่ยนยาก็เปลี่ยน แล้วหมอก็นัดวันอัลตราซาวน์ดูไข่

นับไปอีก 11 วัน ก็ถึงวันอัลตราซาวน์ดูไข่ อิอิ มีประสบการณ์แล้ว น้องส้มเช้ง สะอาดเอี่ยมอ่อง เสื้อผ้าก็ใส่ถูกระเบียบเป๊ะ เตรียมขึ้นขาหยังรอหมอ

ถึงเวลาที่คุณหมออัลตราซาวน์ คุณหมอใจดีให้เราเห็นได้ด้วย เริ่มแรกที่เปิดกล้อง "สวยมาก สวยมากๆ" พยาบาลก็สมทบมาว่า "สวยจริงๆเลยนะคะคุณหมอ" เราก็ว่าอะไรสวยฟะ ก็จ้องมอนิเตอร์ ตาแทบจะถลน ก็ไม่เห็นอะไร งง จนหมอโยกไปมา อ๊ะ เจอไข่แล้ว หมอก็บอกให้เราดู แล้วก็วัดได้ 18 มิล 1 ใบ แล้วหมอก็โยกดูอีก สรุปมีไข่ 1 ใบ อ้าว !!!! ทำไมมีแค่ 1 ฟองล่ะ แปลกใจ ถามคุณหมอทั้งๆที่ยังถูกพันธนาการด้วยขาหยั่ง "คุณหมอคะ ทำไมมีไข่ 1 ใบเท่านั้นล่ะค่ะ" หมอก็บอกว่า ยาที่ให้ไป ไม่ใช่ยาเร่งไข่ ก็เลยยิ่งงงหนักเข้าไปอีก พอเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ มานั่งคุยกับคุณหมอ

คุณหมอก็อธิบายว่า สภาพร่างกายของเราอยู่ในเกณฑ์ดี ไข่ก็ได้ขนาดโตดีมาก และสภาพผนังมดลูกก็อยู่ในเกณฑ์ปกติ ไม่ต้องใช้ยาเร่งไข่ โดยไม่จำเป็นดีกว่า เพราะมันจะมีผลกระทบต่อผนังมดลูกเปล่าๆ อืมมีงี้ด้วยแฮะ แล้วคุณหมอก็คำนวณวันที่จะฉีดเชื้อ สรุปก็อีก 3 วัน แต่จะต้องตรวจฉี่หาการตกไข่ร่วมด้วย ว่าถ้าขึ้น 2 ขีดเข้มเมื่อไหร่ ก็ให้ไปฉีดยากำหนดการตกไข่ในกลางคืนประมาณ 3 ทุ่มของวันรุ่งขึ้น พร้อมทั้งให้เอกสารแนะนำแนบมาด้วย พร้อมกับยาซึ่งมีภาชนะแช่แข็งมาด้วย

ตกดึกก็เทสต์ฉี่ ผล ยัง…..
วันถัดมาเทสต์ฉี่ เฮ้อ!! ขีดมันเข้มขึ้นมาแล้ว วันรุ่งขึ้นก็นัดแนะกับสามีว่าเราจะต้องไปฉีดยาพรุ่งนี้นะ ห้ามลืมนะ

พอถึงวันเราก็ไปโรงพยาบาลก่อนเวลานัด 30 นาที รอที่จะฉีดยา พอฉีดยาเสร็จ โอ๊ย มันแสบมากเลยค่ะ เหมือนมันจะแผ่ไปตามเส้นเลือดเลยอ่ะ แสบอยู่ประมาณ 5 นาทีได้ วันรุ่งขึ้น ก็เก็บน้ำเชื้อซิ่งมอร์เตอร์ไซด์ไปโรงพยาบาลอีกเช่นเคย (สามีไม่เคยไปด้วยเลยอ่ะ) ก็รอ 2 ชั่วโมงอีกแล้ว

ก่อนฉีดเชื้อ คุณหมอก็อ่านชื่อ อ่านค่าให้ฟังอีกเช่นเคย และค่าก็ยังไม่ดีอีกเหมือนเดิม แต่หลังคัดค่าดีกว่าก่อนคัด แต่ก็ยังไม่ดีอยู่ดี คิดในใจแล้วจะติดมั๊ยเนี่ย ส่วนอาการหลังฉีดเชื้อ ก็ยังมีอาการอุปทานหลงเหลือมาจากครั้งแรก แต่ลดน้อยลงนิดหน่อย เพราะคุณหมอ บอกตอนฉีดแล้ว ว่าเชื้อไม่ดีเท่าไหร่

ก็รอจนถึงกำหนดเมนส์มา ครั้งนี้ไม่ตรวจแล้ว รออย่างเดียวเลยค่ะ เลทไป 1 วัน แอบดีใจ มีลุ้นวุ้ย มีลุ้น พอตกเย็น เศร้าค่ะ มันมาแล้ว แดงมาเลย เซง หมดอารมณ์ ชวนสามีไปเที่ยวภูเก็ตซะเลย แถมหยุดรักษาไป 2 เดือน เคืองค่ะ

_________________
midori

midori

ฉีดเชื้อครั้งที่ 3

พอเมนส์มาไปหาหมออีกครั้ง หลังจากที่หยุดไป 2 เดือน ก็ถามหมอถึงสาเหตุว่าทำไม ไม่ติด หมอก็ดูภาพถ่ายอัลตราซาวน์ครั้งก่อน แล้วก็บอกว่าผนังมดลูกบางเกินไป อ้าว งง ก็ไหนตอนั้นบอกว่า สวยๆๆ โกหกอ่ะดิ

คราวนี้หมอนัดวันที่ 14 ไปซาวน์ ก็ยังถามคุณหมอว่า ไข่มันไม่ตกไปแล้วเหรอเนี่ย กำ ใจไม่ดีเลย พอถึงวันนัด ปรากฏว่าได้ไข่ขนาด 20 มิล 1 ใบ และในวันเดียวกันคุณหมอให้เทสต์ดูการตกไข่ด้วยที่โรงพยาบาลเลย ปรากฏว่า ขึ้นขีดสีอ่อนกว่าขีดควบคุมนิดหน่อย แต่ดูไปก็เข้มเท่ากันเลย แต่หมอกับพยาบาลก็บอกกับเราว่า ไข่ยังไม่ตก โห นี่ถ้าเราตรวจที่บ้านเอง เข้าใจว่าตกไปแล้วนะเนี่ย แสดงว่าที่ผ่านมา..... ชั้นดูผิดหมดเลยเหรอ

เข้มขนาดนี้แล้ว ยังไม่เรียกว่าไข่ตกเนี่ย กำ ที่ผ่านมาทำๆไปไข่ยังไม่ตกทั้งนั้นเลยสิ คุณหมอก็เลยให้รับยากำหนดไข่ตกไปฉีดอีก ซึ่งเราลองคำนวณดูเวลา หลังจากฉีดยากำหนดการตกไข่ จนถึงเวลาที่ฉีดเชื้อในตอนเช้า ก็ประมาณ 11.30 น. ซึ่งมันเกิน 36 ชม.ไปแล้ว กังวลมากว่าไข่อาจจะหลุดออกมาแล้ว ทำให้ไม่มีการปฏิสนธิเกิดขึ้นหรือเปล่านะ สาเหตุนี้หรือเปล่า ทำให้ไม่ติดซะทีเนี่ย แต่ก็ได้คำตอบจากคุณแม่เบบี้ลี ว่าไข่จะสามารถอยู่ต่อได้อีก ก็เลยค่อยโล่งใจ

รอบนี้ฉีดเชื้อเสร็จ ไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ อะไรก็ไม่ถูกใจไปซะหมด คิดมาก สารพัด สุดท้ายก็ไม่ติดจริงๆ เมนส์มาตรงเป๊ะวันที่ 28 ของรอบเลย ตอนเช้าอีกต่างหาก ไม่ให้ลุ้นเลย

_________________
midori

midori

ฉีดเชื้อครั้งที่ 4

สองสามีภรรยา บำรุงกันเต็มที่ เดือนทั้งเดือนกินแต่หอยนางรม ปู ปลา ฯลฯ ที่ใครบอกว่ากินแล้วดี บำรุงเชื้อ บำรุงไข่ พอกำหนดเมนส์มาก็ไปหาหมอตามปกติ กินยาตัวเดิม ไม่ใช่ยาเร่งไข่ ความตื่นเต้น ลดน้อยลงไป รู้สึกเฉยๆ ปลงๆ

พอถึงวันนัดไปอัลตราซาวน์ดูไข่ ครั้งนี้วันที่ 12 ของรอบ ได้ไข่ขนาด 18 มิล 1 ใบ
ก็มีการเทสต์ฉี่ และฉีดยากำหนดการตกไข่อีกเหมือนเดิม รุ่งขึ้นก็ไปฉีดเชื้อ สามีก็ไม่ไปด้วยอีกแล้ว น้อยใจนะ
ฉีดเชื้อเสร็จ ไปทำงานต่อเลย ปกติจะกลับบ้านนอน เพราะคิดว่า 3 ครั้งที่แล้ว ระวังมากเกินไป เลยไม่ติด รอบนี้เลยไม่ต้องระวังอะไร ปล่อยตามยถากรรม โถลูก น่าสงสารซะจริง

รอครบกำหนด คราวนี้เลทไป 1 วัน เอาอีกแล้ว ให้ลุ้นอีกแล้ว แต่ก็หวังแหละนะ อิอิ

วันที่ 2 เลทอีก เฮ้ย!! ตกลงชั้นจะท้องหรือเปล่าเนี่ย ดีใจนะ ไม่ใช่ไม่ดีใจ (พอดีสามีไม่อยู่ รีบโทรหาสามีข้ามประเทศเลย) สองคนผัวเมีย ดีใจกันใหญ่ สามีก็เห่อจัด จะกลับซะวันรุ่งขึ้นเลย แต่โชคดีงานยังไม่เสร็จ

วันที่ 3 เลทอีกแระ คราวนี้ยิ้มแก้มปริทั้งวันเลย ไม่เทสต์ด้วย กะว่าติดชัวร์ เพราะปกติไม่เคยเลทเกิน 2 วัน อารมณ์ดีทั้งวัน คนบ้าชัดๆเลยชั้นเนี่ย

วันที่ 4 เช้า ยังไม่มา หุหุ ติดชัวร์ ๆ ความหวังเต็มเปี่ยม ยิ้มจนเหงือกแห้ง ต้องคอยรดน้ำอยู่บ่อยๆ มือก็ถือโทรศัพท์อยากจะโทรหาคนโน้น โทรหาคนนี้ บอกเค้าว่าชั้นจะติดแล้วนะๆ (โชคดี ยังไม่โทร แค่หยิบ กับคิดเฉยๆ) ทำไปได้ .... พอตกบ่าย เอ๊ะ ร้อนๆกางเกง เข้าห้องน้ำดู โอ้แม่เจ้า แดงเต็มกางเกงเลย ฮือๆๆๆๆ เสียใจอย่างแรง ร้องไห้ไม่หยุด โทรหาสามี เสียใจมาก สามีก็อึ้งไม่พูดอะไรเหมือนกัน มารู้ทีหลัง ว่าร้องไห้เหมือนกัน เลยไม่พูดอะไร สติแตก เสียใจสุดๆ ทำใจไม่ได้จริงๆ เศร้าค่ะ

ส่วนอาการ อุณฯสูงมาก 37 ขึ้นทุกรอบ จนถึงวันที่เป็นเมนส์ ก็ยัง 37 ขึ้น ไปจนหมดเมนส์เลย ทุกครั้งหลังจากฉีดเชื้อ รอบนี้สังเกตดู ไม่ใช่อุปทานเอาเอง แต่เป็นจริงๆ คือเจ็บจี๊ดๆ บางครั้งเจ็บหน่วง เหมือนเมนส์จะมา ซ้าย ขวาสลับกันไป เจ็บนม เจ็บรักแร้ แต่บางรอบก็ไม่มีอาการอะไร สำหรับตัวเอง เลยสรุปได้ว่า อาการเหล่านี้ บอกไม่ได้เลยว่าท้องหรือไม่ท้อง ขึ้นอยู่กับสภาพร่างกาย ของแต่ละคน ซึ่งจะแตกต่างกันออกไป บางคนท้องแต่ไม่มีอาการ ส่วนคนที่มีอาการกลับไม่ท้อง ทำให้เป็นกังวล เข้าใจผิด คิดไปต่างๆนาๆ

ตอนนี้ก็เลยพยายามไม่เครียด ไม่คิดอะไร แต่ก็ยังมีแอบลุ้นอยู่ลึกๆ แบบมีสติ ตามประสาคนอยากมีลูก บ้าๆบอๆ ไปตามเรื่องตามราวดีกว่า กินอาหารดี มีประโยชน์ ออกกำลังกาย ทำจิตใจให้สบาย เดี๋ยวลูกคงจะสงสาร ยอมมาเกิดเข้าสักวันค่ะ

_________________
midori

คุณแม่เบบี้ลี

ตามมาดูส้มเช้ง... เอ๊ย..มาอ่านเรื่องของคุณมิโดริ เล่าได้สนุกสนานเห็นภาพดีจริงๆ ความพยายามสูงอย่างนี้..สักวันต้องมีโอกาสได้เชยชมเจ้าตัวเล็กแน่นอนค่ะ

ดีใจมากๆที่เห็นคุณมิโดริบอกว่า..จะไม่เครียดแล้ว ตัวเองก็เข้าใจความรู้สึกของคุณมิโดรินะคะ..เพราะร้องไห้ฟูมฟายอยู่ทุกเดือนในตอนแรกๆเหมือนกัน แต่เดือนหลังๆ..ก็เริ่มไม่เครียด..มีจ๋อยนิดๆหน่อยๆเวลาตรวจไม่เจอว่าท้องกับคุณแดงมายืนยันเท่านั้นเอง

เรื่องอุณหภูมินี่..ตัวเองวัดในช่วงเดือนแรกๆเท่านั้นค่ะ.. เพราะรู้สึกว่าไม่แน่นอน..และตัวนี้นี่ล่ะตัวดีเลย.. เมื่อเราวัดทุกวัน ก็ทำให้เราจดจ่อคิดถึงแต่เรื่องท้องไม่ท้องอยู่ทุกวี่ทุกวัน พอเลิกวัดก็ลืมๆไปบ้างค่ะ..สบายใจดี ลองดูมั่งก็ได้นะคะ Wink

_________________
Try2Conceive

meow

เลิกวัดแล้วเหมือนกันค่ะ อุณหภุมิเนี่ย...ของเหมียวมั่วมากเชื่ออะไรไม่ค่อยได้ เลยพาลจะประสาทกิน

น้องมิโดริ เล่าเรื่องได้อารมณ์เหมือนเดิม อ่านแล้วนืกถึงตัวเองตอนลุ้นเลย ตอนฉีดเชื้อแบบฉีดกันเองที่บ้านน่ะ มีทุกอย่างเหมือนกันอาการคนท้องเนี่ย...สู้ต่อไปนะคะ..ลูกๆยืนเข้าแถวรอมาเกิดอยู่..อีกไม่นานก็ถึงคิวลูกน้องมิแล้วจ้า.. hate-eyeheart

นาต

น้องมิเล่าได้ละเอียดมากๆ เลยจ๊ะ มาเป็นกำลังให้นะ ซักวันต้องสำเร็จแน่ๆ เลย
พี่ก็มีโครงการจะไปฉีดเชื้อเหมือนกัน ได้เข้ามาอ่านของน้องมิแล้วมีความรู้เยอะเลยจ้ะ

midori

คุณแม่เบบี้ลี + พี่เหมียว ขอบคุณมากค่ะสำหรับกำลังใจ จริงๆมิก็วัดอุณฯ วัดๆ เลิกๆ ค่ะ แล้วแต่เดือนไหนคึกคักหน่อย ก็บ้าวัด อิอิ ไม่งั้นคงเครียด วัดแล้วเอามานี่งทำกราฟเปรียบเทียบดู ก็สนุกดีค่ะ แต่ไม่ได้เก็บเอามาคิดมากนะคะ เพราะมีความรู้สึกว่าวัดอุณฯมันจะมั่วมาก เพราะมันสูงไม่เหมือนชาวบ้านเค้าเลย แต่ก็วัดเอาไว้จับผิดตัวเองดูสิ ไข่ตก อุณฯตกหรือเปล่า ประมาณนี้น่ะค่ะ

พี่นาตก็เข้ามา ถ้ามีอะไรก็ถามได้นะคะ ไม่แน่นะคะ พี่นาตฉีดเชื้อ อาจจะครั้งเดียวติดเลยก็ได้ค่ะ
อย่างที่พี่เหมียวบอก ลูกเราเค้ามายืนรอแถวแล้วค่ะ แต่ยังไม่ถึงคิวเท่านั้นเอง รอนิดนึง เดี๋ยวก็ถึงแล้วค่ะ

_________________
midori

ToY

ขอบคุณมากๆ สำหรับประสบการณ์ของคุณมิโดรินะคะ สู้ต่อไปค่ะ ซักวันต้องติดแน่ๆ ค่ะ ทอยเองยังไม่เคยฉีดเชื้อเลยค่ะ ไหนจะท่อตันข้างนคง ไหนจิจังของฮับบี้ยังว่ายช้าอีก เฮ้อ...ไม่รู้จะเป็นไง ยังไงเราก็จะสู้กันต่อไป ให้กำลังใจเต็มร้อยเลยนะคะ Very Happy

midori

ขอบคุณค่ะน้องทอย พี่ก็จะเป็นกำลังใจให้น้องทอย..สู้ไปด้วยกันนะคะ

_________________
midori

midori

มิไปฉีดเชื้อมาแล้วค่ะ เมื่อวันพระ

เอ๊ย....... พฤหัสฯ (29/9/06) จ้า แหะๆ สักนิดนะ
วันนั้นไม่ค่อยจะสมดังใจหมายเท่าไหร่ค่ะ
ก็สามีสุดที่รัก เกิดอาการรีดน้ำไม่ออก (สงสัยกลัวน้ำท่วม)

หมอนัดส่งน้ำเชื้อตอนแปดโมงเช้า
(สามีคิดว่าเค้านัดแปดโมงเย็นหรือไงก็ไม่รู้เนอะ)
กว่าจะรีดน้ำ ออกมาได้ ปาไปตั้ง สิบโมง
ยังดีนะ สิบโมงเช้า ...... กรอดดดดด
เกือบไม่ทัน เพราะหมออยู่เวรแค่ช่วงเช้าเท่านั้น
กว่าจะคัดเชื้อเสร็จ ก็สองชั่วโมงโน่น เฮ้อ
กว่าจะได้ฉีดก็เที่ยงพอดี ไม่รู้ไข่จะตกไปแล้วหรือยังอ่ะ

วันนั้น หมอมือเบามาก เพราะมดลูกไม่บีบตัวให้ปวดท้องเลย
หมอฉีดเชื้อเข้าไป แทบไม่รู้สึกอะไรเลย
ไม่รู้เลยว่ามีอะไรเข้าไปข้างใน
นอกจากเพื่อนเป็ด (คีมปากเป็ด) ที่กำลังงับส้มเช้งอยู่อย่างเหนียวแน่น

ปกติทุกครั้งก่อนที่ฉีด หมอคงจะสัมผัสกับผนังมดลูก (เดานะคะ)
เลยทำให้มดลูกบีบตัว และมีอาการปวดหน่วงๆนิดหน่อย
แต่คราวนี้ราบรื่น รวมทั้งไข่ก็ใหญ่กว่าครั้งก่อน
น้ำเชื้อก็ดีกว่าทุกครั้ง และที่สำคัญ เพิ่งจะเป่าท่อทำความสะอาดไปหมาดๆ
แต่ที่กังวล ก็เพราะได้ฉีดเชื้อช้านี่แหละ กลัวเลยเวลาไข่ตกไปแล้ว
เพราะหมอบอกว่า ถ้าไข่ร่วงมาแล้ว ก็ต้องลุ้นปาฏิหารย์อย่างเดียวเลย
ว้า.....แย่เลย ตอนนั้นนะ ในใจด่าสามีเป็นชุดๆ อยากจะให้มาฟังด้วยกันซะจริงๆ
ทุกครั้งไปหาหมอ ไม่เคยไปด้วยกันเลย
เหมือนตัวเองบ้าทำโน่น ทำนี่ อยู่คนเดียว

น่าจะจับสามีมาให้เป็ดงับจมูกช้างบ้างจัง (เหมือนส้มเช้งของเรา)
อยากจะให้หมออัลตราซาวน์เข้าไปข้างใน น้องช้างของเค้าบ้างจัง
ถ้าเค้าได้ทำ ได้รับรู้ อย่างที่เราโดน อย่างน้อยก็จะได้มีสำนึกมากกว่านี้น่ะ
จะได้เห็นอกเห็นใจกันมากขึ้นหน่อยเนอะ

แถมกลับบ้านไป (อุตสาห์หยุดงานนอนพัก ตั้งใจไม่เดินมาก)
สามีตัวดี ดั๊นวางแผนไปเยาวราช เพราะรู้ว่าเราจะหยุดงาน
ดูสิ น่าตื๊บมั๊ยเนี่ย

มิโดริ เลยฉุนเลย แหม๊!!!! อุตสาห์ทำมาขนาดนี้
สามีดันคิดว่าให้ทำตามธรรมชาติ เหมือนทำเซกส์ธรรมดา
เลยวีนใส่ซะเลย จะทำให้พิเศษกว่าธรรมดาหน่อยก็ไม่ได้
ตั้งสามสิบวัน มีเวลาเยอะแยะไม่ไป
ทีวันสำคัญ ต้องดูแลสุขภาพเป็นพิเศษ
อยากจะไปโน่น ไปนี่ขึ้นมาเชียว .....แค้นนี้ มีเอาคืน โปรดติดตามตอนต่อไป

ตาคนนี้ สรุปวันเสาร์ก็ต้องไปเยาวราชอ่ะนะ เดินซะร่วมๆหลายกิโลเลย
แถมพอวันจันทร์ดันปุบปับจะกลับญี่ปุ่น (เดินทางไกลด้วย)

สรุปรอบนี้ไม่ลุ้นแระ เพราะหักโหมมากเลย ทั้งเดินๆ วิ่ง สารพัด อุตสาห์หวังไว้มากนะเนี่ย
แถมไปญี่ปุ่นก็ไปเป็นกรรมกรซ่อมบ้านซะงั้น หนักไปใหญ่

อุตสาห์หวังเล็กๆ เพราะทำทั้งเป่าท่อ ทั้งกินบำรุงสารพัด ออกกำลังกายด้วย
สงสัยต้องรอให้ลูกเห็นใจอย่างเดียวเลยค่ะ

อ้อ ลืมบอกไป สามีไม่เชื่อที่หมอบอกว่าอย่าเดินมาก
ก็มาแกล้งยูโด จับมิทุ่มๆ อยู่นั่นแหละ ซาดิสก์
ไม่รู้จะมาอยากเล่นอะไรเอาตอนนี้ เซงอ่ะ
เลยฝากแผลแมวข่วน หมากัดซะเต็มตัวกลับไปโชว์แม่สามีด้วยซะเลย
ไม่รู้ป่านนี้จะเห็นกันหรือยัง

____________________________________

อาการหลังฉีดเชื้อครั้งนั้นะคะ

เริ่มเข้าวันที่ 5 เจ็บท้องจี๊ดๆ ข้างซ้าย (ไม่รู้หิวข้าว หรือหนาวด้วยหรือเปล่า)
พอถึงญี่ปุ่นวันที่ 6 ก็ยังเจ็บท้องจี๊ดๆ เป็นๆหายๆ แต่วันนี้ข้างขวา
แล้วก็เหมือนมีกรดในกระเพาะ ขนาดไม่ได้กินอะไร ยังท้องบวมเลยอ่ะ แล้วก็อึดอัดบอกไม่ถูกเลย
แล้วก็เริ่มปวดหน่วงๆเป็นต้นมา ทุกวันๆ (แหะๆๆ ไอ้ที่ปวดและหน่วง เพราะเป็นกระเพาะน่ะค่ะ)
พอมาถึงวันนี้ 10/10/06 ก็มีน้ำส้มๆออกมาแระ เซงงง
อาการเตือน เริ่มจะเป็นเมนส์อ่ะ

แต่ปกติหลังไข่ตก จะเจ็บจี๊ดๆทุกเดือน เลยคิดว่าเป็นเรื่องปกติ
คงไม่ใช่อาการอะไร ส่วนอุณหภูมิ ก็เลิกวัดมานานแล้ว
แต่ตอนนี้ก็ลองวัดซะหน่อย ดูซิว่ามันจะพุ่งปรี๊ดขนาดไหน
เพราะปกติก็อุณฯสูงอยู่แล้ว

สรุปคือ แยกไม่ออกว่าอาการของคนเกือบจะเป็นแม่เนี่ยมันเป็นยังไง
สงสัยต้องรอให้เป็นแม่ก่อนนั่นแหละ ถึงจะรู้ นี่ก็รออยู่ค่ะ
เดี๋ยวถ้าได้เป็นแม่เมื่อไหร่ จะมาเล่าความแตกต่างให้ฟังนะคะ อิอิ

สาธุ เดือนนี้ติดๆๆๆๆๆๆ นี่ก็อีก 2 วัน เฮ้อ มันช่างยาวนานซะจริงเชียว
รอมาตั้งเป็นเดือน อีกแค่ 2 วัน มันใจร้อนซะเจงๆๆ

_________________
midori

ann

เอาน่านะมิ อีก 2 วันเอง..ใจเย็นๆ ทำใจให้สบาย...อย่าไปซีเรียสมันนะ

_________________
สู้ตลอดศก

midori

พี่แอน เฝ้าทั้งเวบเลยนะเนี่ย มาทันใจดีจริงๆ 55555

_________________
midori

นาต

ใจเย็นๆ จ้าน้องมิ อย่าเพิ่งรีบเซ็งจ้า

_________________

ปันปัน · Executive Member เข้าร่วม: 23 May 2006 ตอบ: 3786

น้องมิ เล่าได้เห็นภาพอีกตามเคย Mr. Green

พี่ว่ามิใจเย็น ๆ นะ อย่าเครียดอย่ากังวลมากเลย อีกแค่ 2 วันก็รู้ผลแล้วจ้ะ และขอให้เป็นข่าวดีด้วยนะจ๊ะ

				Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group Avalanche style by What Is Real © 2004