แล้วทู๊กกกครั้งก็ลงเอยด้วยอาการแบ็ตหมด แหง็บ แหง็บ

ก็ป้าๆ น้าๆ ลองมองไปดูบนฟ้าสิคับ





ฟ้าดำหมดแย้วววว





ราตรีสวัสดิ์ก๊าบบบบ คร่อกกกกก

เมื่อคืนนี้มีเรื่องที่น้องโอมทำให้หม่ามี๊สับสนค่ะ
เรื่องของเรื่องคือแม่กะลูกนอนเล่นกันบนที่นอน แล้วเปิดทีวีทิ้งไว้ บังเอิญเป็นละครเรื่องกาษานาคา(ปกติก็ดูแค่ผ่านๆ แบบไม่ค่อยได้ตั้งใจดู) บางตอนของละครที่นางเอกร้องกรี๊ด กรี๊ด น้องโอมก็หยุดฟังแป๊บนึงโดยไม่ได้หันไปดู แต่พอผ่านไปได้2-3ครั้ง (ตอนเมื่อคืนน้องนุ่นเธอกรี๊ดถี่มาก แทบทุกฉาก) พอน้องนุ่นกรี๊ด น้องโอมก็กรี๊ดตาม แล้วก็หันมามองหน้าแม่ แม่ก็มองหน้าลูก แล้วลูกก็เล่นต่อ พอน้องนุ่นกรี๊ด น้องโอมก็กรี๊ดตามอีก แม่ก็เลยโวยวายว่านั่นมันนางเอกนะ ทำไมลูกเราไม่เลียนแบบพระเอกเนี่ย ไม่นะลูก ไม่ ไม่ สรุปเมื่อคืน น้องโอมกรี๊ดตามน้องนุ่น 5-6ฉาก แต่ฉากหลังๆ นอกจากกรี๊ดแล้วยังมีหันมายิ้มยั่วใส่แม่อีก

วู้ววววว อาทิตย์นี้หม่ามี๊เริ่มมีความคิดใหม่ที่ไม่ใช่พุทธมณฑลแย้ว (จริงๆป๋มก็ยังไม่ได้เบื่อพุทธมณทลหรอกนะ แต่ว่าตื่นเต้นกะของใหม่)



เอ๊า เตรียมตัว เตรียมตัว.....

วอร์มอัพ วอร์มอัพ อึ๊บ อึ๊บ

เอาล่ะน๊า...... 1.....2.....ซั๊มมมมมมมม

คราวนี้เล่นกะหม่ามี๊มั่ง












อึ๊บส์ มาถึงหม่ามี๊แย้วววว






ดีจายยยย ชื่นใจกันใหญ่ แม่กะลูกจุ๊บกันหย่ายยย




เป็นไงคับ หม่ามี๊ป๋ม ล่ำสัน บึกบึนไม๊ล่ะคับ

30นาทีผ่านปายยย หมดแรงแย้ว กลับบ้านดีกว่า สวัสดีคับคุณครู