ประสบการณ์ของแนนเกิดขึ้นประมาณ 6 เดือนมาแล้วค่ะ ตอนนี้กำลังรอรักษา cyst ในรังไข่คุณหมอให้รออีก 3 เดือนช่วงนี้ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นเลยขอกลับมาเล่าประสบการณ์ฉีดสีดีกว่า
เริ่มจากหลังจากที่ทำตามคุณหมอแนะนำเบื้องต้นแล้วไม่ท้องซักทีคุณหมอนัดให้ไปตรวจซ้ำ โดยไม่ได้แจ้งว่าตรวจอะไรเลยไม่ได้หาข้องมูลและเตรียมตัวล่วงหน้า สามีก็ไม่ได้ไปด้วย พอถึงคิวตรวจช่วงเช้าประมาณ 11 โมง ก็คุยกันนิดหน่อยพอคุณหมอซักประวัติได้ว่าปจด. เพิ่งหมดก็นัดฉีดสีบ่ายโมง โดยบอกแค่ให้ปัสสาวะให้เรียบร้อยแล้วเจอกันหน้าห้องฉีดสีและก็ให้ยาแก้ปวด ponstan 250 mg กิน 3 เม็ดก่อนฉีดสี 1 ชม. ซึ่งก็คือตอนเที่ยง แนนก็ไม่ได้ถามว่ากินข้าวได้มั๊ย ตกลงเลยคิดเองเดินทางสายกลางกินข้าวไปครึ่งท้องแล้วรีบกินยา
พอถึงเวลาเจ้าหน้าที่ก็ไห้เปลี่ยนเสื้อผ้าออกหมดใส่กระโปรงโรงพยาบาลรู้สึกโล่งๆบอกไม่ถูกต้องนั่งกอดอกตลอด
ถึงเวลาพยาบาลประจำห้องก็มาอธิบายขั้นตอนให้ฟังว่าจะทำอะไรบ้าง ปลอบใจว่าไม่เจ็บแค่อาจปวดนิดๆเหมือนตอนปวดประจำเดือน ตอนนั้นแนนก็ยังสบายใจอยู่ คิดในใจว่าเราปวดท้องตอนมีปจด.มาเยอะคงไม่เท่าไหรหรอก
พอหมอมาถึงเจ้าหน้าที่เค้าก็ให้ขึ้นขาหยั่งที่ติดกับเครื่องเอกซเรย์นอนหงายถลกกระโปรงโรงพยาบาลขึ้นถึงเอวแล้วเอาผ้ามาปิดจากเอวถึงเข่าให้ ตอนนั้นคิดในใจว่าคลุมผ้าแบบนี้คนอื่นเห็นหมดยกเว้นตัวเราคนเดียวแน่นอน จากนั้นเจ้าหน้าที่มาจากไหนไม่รู้ประมาณ 5 คนเห็นเฉพาะผมเดินผ่านไปมามีทั้งเจ้าหน้าที่เอกซเรย์ เจ้าหน้าที่ฉีดสี พยาบาลคนแรกที่มาให้ข้อมูล ผู้ช่วยคุณหมอมีทั้งผู้ชายผู้หญิงเลยค่ะ อายมาก....พอดูกันครบทุกคนแล้วเค้าก็ให้ยกมือประสานไว้ที่ท้ายทอย แล้วก็ทำความสะอาดปากช่องคลอดด้วยสำลีก้อนใหญ่กับน้ำเกลือ (เค้าไม่ได้บอกแต่เห็นขวดน้ำเกลือวางอยู่ใกล้ๆ) เย็นมากมากเพราะน้ำเกลือขวดนี้คงอยู่ในห้องแอร์เย็นเฉียบมาตั้งแต่เช้า
จากนั้นคุณหมอก็ใส่เครื่องมือเปิดปากมดลูกก่อนค่ะ รู้สึกตึงๆเท่านั้นเพราะแนนเกร็งเองค่ะพอเลิกเกร็งไม่เจ็บเลย สอดท่อนำสีเข้าไป..แล้วก็ฉีดสีเข้าไปในมดลูก..ช่วงนี้จะรู้สึกมีแรงดันนิดๆในช่วงแรกและค่อยๆรู้สึกมากขึ้นในช่วงหลังจนรู้สึกว่าปวดในที่สุด อารมณ์นั้นคิดเองว่าท่อตันแหง...ถึงรู้สึกว่าต้องใช้แรงดันพอสมควรสีถึงเข้าไปในท่อได้ หลังจากฉีดสีเสร็จพยาบาลถามว่าเดินไหวมั๊ย ก็ตอบไปว่าไหวค่ะแต่พอลงเดินรู้สึกวูบๆเดิน เซนิดๆ แต่ไม่เจ็บมากมายอะไรเหมือนปวดประจำเดือน...
แต่หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จคุณพยาบาลบอกให้ไปนั่งรอฟังผลจากคุณหมอนี่สิ แนนเหงื่อออกจนเรียกได้ว่าท่วมตัวเหงื่อไหลจนเสื้อกับกระโปรงตัวนอกเปียกชื้นไปหมด และยังปวดท้องเหมือนเดิมรู้สึกกลัวมาก...กลัวแพ้สีที่ฉีดเคยได้ยินมาว่าอาจตายได้ พอจะไปล้างหน้าล้างตาปรากฏว่าอาเจียนออกมาหมดไส้หมดพุงยิ่งกลัวไปใหญ่ หลังจากนั้นปราณ 15 นาทีอาการก็ดีขึ้น ซึ่งคุณหมอบอกว่าน่าจะเกิดจากยาแก้ปวดที่ให้กินก่อนฉีดสีเพราะเป็นประมาณที่มากกว่าที่กินแก้ปวดท้องปจด.ปกติ ทำให้ระคายเคืองกระเพาะและอาเจียน ในที่สุดเมื่อหมอแจ้งว่าท่อนำไข่ไม่มีอะไรผิดปกติก็โล่งใจค่ะ ประสบการณ์ฉีดสีของแนนมีเพียงเท่านี้หละค่ะ
พอกลับไปบ้านพาลโกรธคุณสามีที่ไม่ยอมไปเป็นเพื่อน คนอื่นๆที่เค้ามาฉีดสีเหมือนกันสามีเค้ามาด้วยทุกคน ฉีดเสร็จก็มีคนมาประคองกลับบ้าน ส่วนแนนขับรถกลับเองแถมไม่ได้ลางานต้องไปทำงานต่อด้วยค่ะ ถึงอย่างนี้แล้วไปพบคุณหมอในครั้งต่อๆมาคุณสามีก็ไม่ไปด้วยเหมือนเดิม
