Try2Conceive

LaLa KiKi · Super Member เข้าร่วม: 09 Jun 2006 ตอบ: 56

กลับมาตามสัญญา พร้อมกับคำว่า"แห้ว"ไปเรียบร้อยค่ะ Embarassed

ขอท้าวความเล่าที่มาที่ไปก่อนละกันนะคะ ...

- นับถึงวันนี้แนนก็อายุ 30 ปี กับอีก 1 อาทิตย์

- แต่งงานมาถึงวันนี้ก็ประมาณ 2 ปี กับอีก 5 เดือน

- ไม่เคยคุมกำเนิด แต่เพิ่งทราบว่าตัวเองมีปัญหาเรื่องมีบุตรยาก เมื่อแต่งงานมาได้ประมาณ 1ปี เกิดปวดท้องปจด.อย่างรุนแรง จึงไปพบแพทย์ ถึงทราบว่าตัวเองน่าจะเป็น endometriosis หรือ chocolate cyst

- เริ่มแรกคุณหมอก็จับตรวจเลือด, ฮอร์โมน, ภูมิคุ้มกันต่างๆ ก็มีภูมิหัดเยอรมันแบบคาบเส้น อย่างอื่น ok คุณหมอเลยแนะนำให้ฉีดวัคซีนหัดเยอรมัน เลยต้องคุมกำเนิด 3 เดือน ไปโดยปริยาย ส่วนคุณสามีคุณหมอจับตรวจเชื้อก็ผ่านแบบโอเคค่ะ

- ระหว่างคุมฯเรื่องหัดเยอรมัน 3 เดือน คุณหมอจึงแนะนำให้"ฉีดสี"ไปด้วยเลยเพื่อดูว่าท่อรังไข่ตันหรือไม่ สำหรับแนนเจ็บมากๆเลย เจ็บกว่าทุกกรรมวิธีในการรักษาการมีบุตรยาก แต่ผลปรากฏว่าท่อไม่ตันทั้ง 2 ข้างค่ะ Very Happy

(แต่ขอแอบเล่า ... จำได้ว่าวันที่ไปฉีดสี ต้องต่อคิวคนนึง ปกติฉีดสีใช้เวลาต่อคนประมาณครึ่งชม.ก็เสร็จ แต่แนนรอคนก่อนหน้าเกือบ 3 ชม.ได้ นึกสภาพเค้าแล้วคงเจ็บน่าดู เห็นเดินหน้าเย๋เกออกมาเลย)

- พอพ้น 3 เดือนก็เริ่มกระบวนการด้วย IUI ทำไปทั้งหมด 3 ครั้ง ก็กินแห้วจนอิ่ม ... แนนเป็นพวกไม่ตอบสนองกับยาเลยค่ะ ทาน clomid ก็ได้ไข่ ไม่เคยเกิน 2 ใบ

- จากนั้น จึงได้ฤกษ์ส่องกล้องเอาเจ้า endo. ออกไป (ตามที่เคยเล่าไว้ใน forum ส่องกล้อง)

- พักไป 1-2 เดือน ก็ลอง IUI ครั้งที่4 อีกซักครั้งสิน่า หมอเพิ่มยาฉีดให้ด้วย ยังได้ไข่แค่ 4 ใบ ... สุดท้ายก็แห้วตามระเบียบ Rolling Eyes

เฮ้อ ... เกริ่นเยอะไปมั๊ยเนี่ย ... ใกล้แล้วค่ะ ตามมาอ่านต่อกันเล๊ยยย ... Smile

LaLa KiKi · Super Member เข้าร่วม: 09 Jun 2006 ตอบ: 56

หลังจาก IUI#4 ก็หายหัวไปเที่ยวพักผ่อนอยู่ 2 เดือน ในที่สุด ก็ต้องหันมากลับมาเข้าร่วมวง IVF กับเพื่อนๆในห้องนี้ Wink

- แนนเริ่มด้วย Puregon ในวันที่ 2 ของปจด. (พุธ 31 ม.ค.) วันละ 200 IU จำนวน 10 วัน (ไม่มียาพ่นเหมือนเพื่อนๆเลยค่ะ) แนนเลือกฉีดยาช่วงประมาณเกือบ 3 ทุ่ม พยายามให้เป็นเวลาเดียวกันทุกวัน ... แนนให้คุณสามีฉีดให้ จริงๆเค้าก็กลัวนะ แต่เมื่อถึงเวลา เค้าก็สามารถเหมือนกันแฮะ Surprised

สำหรับแนน ตอนฉีดแนนนอนราบปกติ เป็นวิธีที่แนนรู้สึกว่าเจ็บน้อยที่สุด เคยลองขยุ้มพุงตามที่พี่ๆเพื่อนๆแนะนำ แต่แนนกลับรู้สึกเจ็บกว่านอนปกติอีกน่ะค่ะ

- วันที่ 6 ของการฉีดยา (วันจันทร์ 5 ก.พ.) คุณหมดนัดตรวจฮอร์โมน และ u/s ดูน้องไข่ ก็ได้ข้างละ 4 ใบ รวมเป็น 8 ใบค่ะ ... แล้วคุณหมอก็ให้ยามาฉีดเพิ่มอีก 4 เข็ม เป็นยาไม่ให้ไข่ตกก่อน ยานี้เข็มโตกว่า Puregon มันปักไม่ค่อยลง เลยค่อนข้างเจ็บเหมือนกัน

- วันที่ 10 (วันศุกร์ 9 ก.พ.) คุณหมอก็นัด u/s อีก ก็ยังได้น้องไข่เท่าเดิม (ท่าทางจะไม่ค่อยตอบสนองกับยาจริงๆแฮะเรา) และวันนั้นคุณหมอก็ส่งตรวจเลือด, ตรวจปัสสาวะ และ x-ray ปอด เพื่อเตรียมเก็บไข่ในวันจันทร์)

LaLa KiKi · Super Member เข้าร่วม: 09 Jun 2006 ตอบ: 56

- วันที่ 13 (จันทร์ 12 ก.พ.) ก็ได้ฤกษ์เข้าห้องผ่าตัดประมาณ 9 โมงค่ะ มีจนท.ในห้องเยอะมาก คนนึงก็จับแขนซ้ายเจาะเข็มน้ำเกลือ คนนึงจับแขนขวาใส่ที่วัดความดัน คนนึงอยู่ที่หัวใส่ oxygen คนนึงจับขาข้างซ้าย อีกคนจับข้างขวาพาดบนขาหยั่ง แล้วก็อีกคนไหนไม่รู้ ก็เริ่มล้างทำความสะอาดช่องคลอดอย่างมันส์มือ Shocked

... หลังจากนั้นไม่นานก็หลับไปซะแล้วค่ะ ... หลับไปซักครึ่งชม.ได้ จนท.ก็ปลุกให้เราตื่น ให้เราลองยกขา แนนแทบอยากจะลุกไปเดี๋ยวนั้น เพราะไม่รู้สึกมึนหรืออะไรจริงๆ ไม่อยากให้คุณสามีรอนานด้วย ... แต่คุณพยายาลก็ให้เรานอนดูอาการอีกเกือบ 2 ชม.ได้ เค้าจึงค่อยๆถอดอุปกรณ์ต่างๆออกเป็น step ไป แล้วปล่อยให้เรากลับบ้าน ... วันนี้คุณหมอสั่งยาเหน็บ (Cyclogest) ให้มาเริ่มเหน็บตั้งแต่คืนนี้ เช้า-เย็นด้วย (ตอนกลางคืนนิไม่เท่าไร แต่ตอนเช้านี่สิ ต้องตื่นเร็วขึ้นเผื่อเวลาเหน็บยา แล้วมานอนพักก่อนลุกแต่งตัวไปทำงาน เหมือนยาไม่ยอมเข้าเท่าไร ลุกตอนเช้าทีไร เลอะขาทู๊กที ยังไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน)

- วันที่ 14 (อังคาร 13 ก.พ.) โทรมาสอบถามผลค่ะ ปรากฏว่า เก็บได้ 7 ใบ ... ปฏิสนธิ 5 ... แต่มีตัวอ่อน ที่ใช้ได้ 4 ตัว

- วันที่ 15 (พุธ 14 ก.พ.) โทรมาสอบถามอีกครั้ง มีน้องตัวอ่อนไม่ยอมโตไป 1 เลยเหลือตัวอ่อนงามๆ ที่ใช้ได้แค่ 3 ค่ะ

- วันที่ 16 (พฤหัส 15 ก.พ.) วันใส่ตัวอ่อน ... ตื่นขึ้นมาก็ปัสสาวะตอนเช้าปกติครั้งเดียว หลังจากนั้นก็ไม่เข้าห้องน้ำอีกเลย พยายามจิบน้ำไปเรื่อย ถือขวดน้ำขึ้นไปนั่งรอจิบหน้าห้องด้วย คุณพยาบาลแอบ u/s หน้าท้องดูก็บอกว่าโอมั๊กๆเลย ... เกือบ 9โมง ก็เข้าห้องรอใส่ตัวอ่อน มีจอทีวีให้ดูน้องตัวอ่อนของเราด้วย แต่ตอนแรกแนนยังไม่มีความรู้ว่าตัวอ่อนที่สวยๆเป็นไง ก็เห็นเป็นตัวเบี้ยวๆ ก็นึกในใจว่าอย่างงี้เรียกสวยรึเปล่าน๊อ ... แต่ก็พยายามคิดในแง่ดีว่า ถ้าไม่สวย คุณหมอคงไม่ใส่กลับไปให้หรอกมั๊ง ... แล้วคุณหมอคนนึงก็คอย u/s หน้าท้องไว้ให้ อ.หมอของเราอีกคนก็เข้ามาใส่อุปกรณ์ให้ แต่ตอนแรกไม่รู้ว่าติดอะไรนิดนึง ขวางทางอยู่ คุณหมอเลยต้องเอาคอตตอนบัตมาช่วยเขี่ยออก ก็เจ็บจึ๊ดๆนิดนึง พอใส่อุปกรณ์ได้ เจ้าหน้าที่ห้องแลปก็เรียกชื่อ เพื่อ confirm แล้วนำตัวอ่อนทั้งหมดที่มี 3 ตัวมาใส่ให้ เป็นอันเรียบร้อยค่ะ ... สรุปโดยรวมก็คล้ายการฉีดเชื้อเลยค่ะ ... แนนก็นอนพักได้เกือบๆชม. พอดีคุณพยาบาลเดินเข้ามา เราก็ลุกเลยดีกว่า แต่เค้าบอกว่าจริงๆตามใจเรานะ ถ้าอยากนอนต่อก็ได้ ... ก็ลุกไปปัสสาวะ แล้วก็กลับบ้านเลย

LaLa KiKi · Super Member เข้าร่วม: 09 Jun 2006 ตอบ: 56

กลับมาพักต่อที่บ้านจนถึงวันเสาร์ที่ 17 ก.พ. ก็ไม่ได้ลงจากห้องเลยค่ะ เริ่มออกจากบ้านอีกทีวันอาทิตย์ที่18 ก.พ. ออกไปใส่บาตร เนื่องจากเป็นวันเกิดของเราเอง Very Happy

ปกติใส่ทุกปีอยู่แล้ว ปีนี้ยังไงก็ต้องใส่ ก็ทำให้รู้สึกสบายใจดี ... พอตอนกลางวันก็นั่งรถออกไปทานข้าววันเกิดกับครอบครัว จริงๆไม่ไกลจากบ้านเท่าไร แต่รู้สึกว่ากระเทือนมากเลย พอลงจากรถปวดท้องจี๊ดขึ้นมาทันใด แต่ไม่กล้าบอกใคร ไม่อยากให้ใครกังวล กระซิบบอกแต่คุณสามี ว่าขับรถให้นิ่มๆหน่อยน๊า ... แต่มันก็ทำให้เรารู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไร เพราะปวดท้องพอสมควร นึกในใจว่าไม่น่าเล๊ยจริงๆ Rolling Eyes

วันรุ่งขึ้นวันจันทร์ที่ 19 ก.พ. ไม่ได้ลางานต่อค่ะ ถามคุณหมอไว้แล้ว คุณหมอบอกว่าสามารถขับรถไปทำงานได้ปกติ ตอนแรกคุณแม่สามีจะขับไปส่ง แต่เราเกรงใจ เลยขอขับไปเอง 1-2 วันแรกก็รู้สึกเกร็งๆกลัวกระเทือนเวลาถนนไม่เรียบ ก็เลยรู้สึกปวดท้องกับปวดเมื่อยหลังนิดหน่อย ... แถมช่วงนั้นพระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรกจริงๆ งานเยอะมากๆ เครียดจนแอบนั่งร้องไห้ที่โต๊ะทำงาน ยังไม่พอ ... มาเป็นหวัด + ท้องเสียอีกตะหาก Embarassed

... แต่พอวันพุธไม่รู้สึกอะไรแล้ว ไม่อาการใดๆทั้งสิ้น อารมณ์ประมาณว่า สามารถกระโดดโลดเต้นได้เลย เลยบอกคุณสามีเลยว่า ค่อนข้างมั่นใจว่า "ไม่ติดแน่นอน" คุณสามีก็แอบบ่นว่าทำไมเราไม่คิดแต่สิ่งดีๆว่าต้องติดสิ ... แต่ร่างกายเรามันบอกอย่างงั้นจริงๆนะ เรารู้สึกได้

จริงๆแนนก็ยังไม่ท้อนะคะ (แต่ก็แอบเผื่อใจไว้แล้ว) วันหยุดที่ผ่านมาก็ไปวัดทำบุญเยอะมาก อย่างน้อยก็ทำให้หายฟุ้งซ่านขึ้น ...

พอวันจันทร์ที่ 26 ก.พ. วันนัดชี้ชะตา อ.หมอนัดตรวจเลือด ... เป็นช่วงเวลาที่ทารุณจิตใจที่สุด ... ใครยังไม่เคย ให้นึกถึงเวลารอผลสอบอะไรประมาณนั้น รอว่าจะสอบผ่านรึเปล่า ... ไปเจาะเลือดตั้งแต่ 7 โมงเช้า ... อ.หมอก็เดินผ่านเราไปมาหลายรอบ ผลเลือดก็ยังไม่ออก ... จนอ.หมอจะต้องไปแล้ว ก็เดินมาถามๆคุยๆ แล้วก็บอกว่า หมอเตรียมสั่งยาเหน็บเพิ่มไว้ให้แล้วนะ ถ้าตั้งครรภ์ เราก็ใจชื้นขึ้นมากเลย แสดงว่าหมอก็ต้องมั่นใจระดับนึง ... แต่วินาทีที่เรานั่งรอมา 3 ชม.ก็มาถึง 10 โมง ทั้งคนไข้ ทั้งหมอหายไปเกือบหมดแล้ว ... แนนเหลือบไปเห็นคุณหมออีกคนที่อ.หมอฝากเราไว้กับคุณพยาบาลคุยกัน แล้วโทรตามหาอ.หมอเรา ... เรานึกในใจว่า ... งั้นคงไม่ติดแล้วล่ะ ไม่งั้นเค้าจะโทรตามอ.หมอเราทำไม ในเมื่ออ.หมอเราฝากเรื่องอะไรไว้แล้ว ... แล้วในที่สุด ... คุณหมออีกคนก็เรียกเราไปบอกว่า ... "ผลเลือดคุณยังไม่ตั้งครรภ์นะคะ" แนนก็ยิ้มแล้วก็พยักหน้าให้คุณหมอ ยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น พอดีคุณหมอคนนี้ไม่มีข้อมูลแนนเลย แนนเลยไม่ถามอะไรต่อ คุณหมอบอกแค่ว่า อ.หมอเราให้มาพบอีกทีหลังปจด.มาอีกรอบ สรุปก็คือจะพักไปเดือนนึงค่ะ

อย่างที่แนนบอก แนนเผื่อใจทุกครั้งที่แนนทำ ไม่ว่าจะ IUI หรือ IVF แนนไม่เคยร้องไห้เลย แนนจะรู้สึกว่า พยายามทำจิตใจให้ร่าเริงไว้ดีกว่า ... เศร้าไปก็เท่านั้น ... แนนมีกำลังใจเยอะมาก ไม่ว่าจะเป็นจากครอบครัว เพื่อนๆทั้งที่ทำงานและเพื่อนๆที่นี่ ... อย่างน้อยก็ทำให้เราไม่ท้อถอย ... และพร้อมจะลุกขึ้นมาอีกครั้งค่ะ hate-king

แนนเลยอยากเป็นกำลังใจให้ทุกคนเช่นกัน ... และแนนก็หวังว่าประสบการณ์ที่แนนได้ถ่ายทอดจะเป็นประโยชน์กับหลายๆคนนะคะ Very Happy

จริงๆยังมีเรื่องอยากเล่าต่อ ... แต่คงต้องขอเป็นพรุ่งนี้ละกันนะคะ ... ตอนนี้เริ่มง่วงซะแล้ว ... good night ก่อนนะคะ hate-sleepgo_ron

ToY

สุดยอดไปเลยจ้ะแนน...ที่ตัวเองมีกำลังใจดีขนาดนี้...ไม่เป็นไรนะเดี๋ยวเรามาลองกันใหม่ โอกาสยังมีอยู่เยอะเลยจ้ะ Wink

เราอ่านเรื่องตะเองแล้วก็มีกำลังใจฮึดเพิ่้มขึ้นมา....เราเองผ่านมาตั้งสองรอบแล้วหล่ะ...บอกตามตรงเราเศร้า+ผืดหวังสุดๆ เลยนะ ก็พยายามทำใจให้ได้อยู่...จนตอนนี้ก็หายเป็นปกติแล้ว...คิดได้ว่าเศร้าไปก็ไม่มีประโยชน์ สู้ลุกขึ้นมาหาไรทำดีกว่า... แนนเองโชคดีกว่าเรานะที่มีครอบครัวอยู่ใกล้ๆ เราเองอยู่ห่างจากครอบครัวมากๆ ทำให้เวลาเีสียใจทำให้เคว้งไปเยอะเหมือนกัน...

เราเองก็ตอบสนองต่อยากระตุ้นต่ำเหมือนกันนะ เคสเราคล้ายๆ กันเลยจ้ะ แต่เราเชื่อนะว่าคุณหมอต้องมีทางปรับแผนการให้ยาต่างๆ จนกว่าจะเจอที่แมชกับเราจนได้ซักวันนึงนะจ้ะ เรามาสู้ๆ ด้วยกันนะ ให้กำลังใจแนนเสมอเลยจ้ะ Very Happy

jessie

สู้สู้ต่อไปนะคะแนน ขอเป็นกำลังใจให้ ไม่รู้ว่าจะแนะนำอะไร เพราะสิ่งที่แนนทำก็ดีอยู่แล้ว โดยเฉพาะเรื่องกำลังใจ แล้ววันนึงเจ้าตัวเล็กจะต้องยอมใจอ่อนมาอยู่กับคุณแม่ที่เข้มแข็งแน่นอน

_________________

meow

หนูทอยกะหนูแนนต้องไม่ท้อนะจ๊ะ เบบี้น่ะชอบมาตอนเราเผลอ
พี่ว่า second opinion ก๊น่าลองนะ ของพี่หมอคนเก่ากะคนใหม่พูดกันคนละอย่างเลย
โชคดีจ้า...เป็นกำลังใจให้เสมอนะ Razz

LaLa KiKi · Super Member เข้าร่วม: 09 Jun 2006 ตอบ: 56

ทอยจ๋า ... เรามาสู้ด้วยกันเนอะๆ ลึกๆตัวเองคงรู้อยู่แล้วล่ะว่าอย่างน้อยก็มีกองเชียร์แถวๆนี้เพียบเลย เดี๋ยวเราก็มาลองดูกันนะว่า รอบหน้าหมอจะปรับยาให้เรากันยังไงบ้างรึเปล่า เราต้องสำเร็จด้วยกันจ้า Very Happy

พี่เจสคะ ... แค่พี่เจสแวปมาคุยด้วยบ่อยๆอย่างงี้ แนนสู้ตายเลยค่ะ จะได้มีเบบี๋ทันพี่เจสซะที

พี่ meow ขา ... แนนไม่ท้อแน่นอนค่ะ ส่วนเรื่อง second opinion จริงๆแนนเคยไปหาที่อื่นมาก่อน(คลีนิคเอกชน ดังพอควร) แต่ไม่ชอบหมอเลย ไม่ friendly อย่างแรง เลยไม่ถูกชะตา พอเจออ.หมอคนนี้แล้ว nice มากๆ ถึงแม้ case แนนจะยังไม่สำเร็จ แนนคิดว่าส่วนหนึ่งอาจจะอยู่ที่สภาพจิตใจ ความเครียดของเราเองด้วย เพราะช่วงที่แนนทำ อ.หมอเค้าก็มีคนไข้คนอื่นที่เค้าสำเร็จกันไปก็มี แนนเลยว่าจะลองดูไปอีกซักพัก เพราะก็ยังกลัวไปเจอแบบหมอคนแรกอีก Shocked

อ้อ ... มาสรุปยอดค่าใช้จ่าย IVF รอบนี้ของแนนกันเลยดีกว่า แนนทำที่รพ.รามาเป็นหลัก แต่มีไปพบอ.หมอที่รพ.เอกชนบ้างเป็นบางครั้ง ขอสรุปเป็นเลขกลมๆนะคะ

- ค่ายากระตุ้นไข่ และ ยาอื่นๆ 35,000.-
- ค่าตรวจเลือด (ดูฮอร์โมน) + ค่า u/s + ค่า x-ray 2,500.-
- ค่าเก็บไข่ 11,000.-
- ค่าใส่ตัวอ่อน 3,500.-
รวมทั้งหมดก็ 52,000.- ค่ะ Surprised

ช่วงนี้ก็คงไม่มีไรแล้ว ไปหาที่เที่ยวพักผ่อนดีกว่า Cool

แต่ยังไงก็จะแวปๆมาเป็นกำลังใจให้พี่นันทร์ และเพื่อนๆทุกคนอยู่เสมอนะค๊า Very Happy

คุณแม่เบบี้ลี

สู้ๆต่อไปค่า เบบี๋ต้องใจอ่อนเข้าสักวันนะคะ Wink

_________________
Try2Conceive

LaLa KiKi · Super Member เข้าร่วม: 09 Jun 2006 ตอบ: 56

คุณแม่เบบี้ลี พิมพ์ว่า:

สู้ๆต่อไปค่า เบบี๋ต้องใจอ่อนเข้าสักวันนะคะ Wink

จะพยายามมีเบบี๋ตามน้อง Max ไปติดๆเลยกั๊บป๋ม Very Happy

Lynn

คุณแนน อ่านถึงตอนที่คุณนันทร์รอผลเลือด ความรู้สึกเดียวกับหลินเลย เหมือนรอผลสอบ แต่ตื่นเต้นกว่าหลายเท่าเลย พอหมอบอกว่า ฮอร์โมนไม่ขึ้น ก็รู้สึกเศร้ามาก ๆ แต่ของคุณแนน เข้มแข็งมากเลยน่ะค่ะ ขอแสดงความนับถือ Wink

premwimon

แนน พี่เสียใจด้วยนะ แต่ก็ดีใจที่แนนเข้มแข็งดี และมีประสบการณ์ดีดีมาเล่าไว้ให้เพื่อน ๆ ฟัง ถ้าจะทำอีกครั้งพี่ก็ขอให้สำเร็จในครั้งต่อไป

พี่คิดว่าทุกคนที่รอคอยผล 2 สัปดาห์หลังใส่ตัวอ่อน คงเครียด ๆ กันอยู่เหมือนกันนะ พี่เองก็คิดเหมือนกันว่าบางทีเราอาจจะคาดหวัง เครียดโดยไม่รู้ตัวก็ได้ แต่ก็พยายามไม่คาดหวัง พยายามบอกกับตัวเองว่าคงไม่ท้องหรอก แต่ก็บอกกับลูก ๆ ในท้องเหมือนกันนะ ว่า แม่ให้โอกาสครั้งเดียวนะ ถ้าไม่มาเกิดครั้งนี้ เราก็ไม่มีวาสนาจะได้เป็นแม่ลูกกันแล้วนะ บางคืนนอนก็ลูบท้องเหมือนกัน พยายามถามเค้าว่ายังอยู่มั๊ยน๊า

ขอให้แนนโชคดีในครั้งต่อไป พี่ควรจะเข้มแข็งเหมือนแนนนะ

_________________
นันทร์

LaLa KiKi · Super Member เข้าร่วม: 09 Jun 2006 ตอบ: 56

ขอบคุณนะคะคุณหลิน ที่เข้ามาทักทายกัน ... คุณหลินยังดีที่ยังเหลือตัวอ่อนอยู่ แล้ว plan ว่าจะไปใส่เมื่อไรรึยังคะ ... ของแนนรอบหน้าก็ต้องตั้งต้นเจ็บตัวใหม่เหมือนเดิมเลย Wink

พี่นันทร์ ... ทำใจให้สบายๆเลยนะคะ ... สำหรับแนน เวลาสวดมนต์แนนมักจะบอกด้วยว่า ขอให้แนนเข้มแข็ง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ... ยังไงพี่นันทร์ก็สู้ๆนะคะ ลุ้นสุดตัวเลยค่ะ Very Happy

อ้อ ... ปจด.เดือนแนนมาตั้งแต่วันพุธที่ 28 ก.พ. แล้วล่ะ แต่คราวนี้ดูมันเยอะๆกว่าเดือนก่อนๆมากเลย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะยาเหน็บรึเปล่า ? Shocked

ปันปัน · Executive Member เข้าร่วม: 23 May 2006 ตอบ: 3786

แนนจ๊ะ มาให้กำลังใจช้าไปป่าวอ่ะ แต่ก็มานะ สู้ต่อไปนะ สักวันต้องเป็นวันของเราจ้ะ

LaLa KiKi · Super Member เข้าร่วม: 09 Jun 2006 ตอบ: 56

ปันจ๊ะ ขอบใจมากๆเลยจ่ะ
เราก็เป็นกำลังใจให้ปันเช่นกันนะ Very Happy

				Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group Avalanche style by What Is Real © 2004